Στροφή καριέρας στα 40 ή αλλιώς που χάθηκα.

Στροφή καριέρας στα 40 ή αλλιώς που χάθηκα.

Αυτός ο Ιανουάριος δεν είχε λίγο τον ατελείωτο? Από ρεβεγιόν σε γιορτές και από επιστροφή στα θρανία σε δραστηριότητες, σε διατροφή, σε δουλειά, σε μάθηση, σε γυμναστική, σε όλους μας τους ρόλους πάλι, σε οργάνωση (πολύ φορέθηκε αυτό), σε άγχος, σε ένφια, σε γρίπη.

Πολύ προτιμώ τον Σεπτέμβριο για νέους στόχους και αναδιοργάνωση παρά τον Γενάρη! Τι λες? Συμφωνείς άραγε? Τότε είσαι και πιο ανανεωμένη, έχεις πάρει το χρωματάκι σου από τον ήλιο, έχεις μια πιο ανέμελη διάθεση και ότι όλα θα γίνουν. Τουλάχιστον εγώ εκεί με τοποθετώ περισσότερο.

Δεν ήξερα από που να πρωταρχίσω να γράφω, έχω μαζέψει empties, favourites, trends, αγορές, βιβλία, wellness, life update … και όλο αυτό με καθυστερεί περισσότερο. Τελικά μου φαίνεται πιο λογικό να αρχίσω από το που βρίσκομαι (μεταφορικά μιλώ μη φοβάσαι δεν έφυγα).

Α λοιπόν, το καλοκαίρι που μας πέρασε πήρα την απόφαση να αποχωρήσω από τη δουλειά που έκανα για πααααααρα πολλά χρόνια (κάπου 19 χρόνια!) προς αναζήτηση νέων επαγγελματικών πεδίων. Όπως καταλαβαίνεις το σκεφτόμουν πολύ καιρό, πάρα πολύ καιρό ίσως και κάποια λίγα χρόνια (κάπου 2-3 ..). Με προβλημάτισε πάρα πολύ φυσικά το ότι δεν είμαι μόνη μου αλλά έχω οικογένεια με 3 παιδιά – και τι θα γίνει αν όλα πάνε στραβά? Με προβλημάτισε όμως επίσης και το ότι ο τραπεζικός κλάδος στον οποίο εργαζόμουν δεν ήταν και ανθηρός για να τα λέμε και αυτά. Η Ελλάδα περνά αυτό που περνά που κατά τη γνώμη μου και με όσα οικονομικά θυμάμαι από τις σπουδές μου δεν φαίνεται να λήγει σύντομα. Η όποια ανάκαμψη hopefully να συγχρονιστεί για τη φάση που θα ξεκινούν τα παιδιά μας επαγγελματική ζωή. Δεν είμαι πεσιμίστρια, κάθε άλλο.

Με προβλημάτισε επίσης τι θα πει η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, οι συγγενείς. Αυτά όλα που σου λέω τα συνειδητοποιούσα με πολύ μεγάλη μου έκπληξη. Δεν πίστευα ότι θα ήταν παράγοντας για εμένα (την σούπερ ανεξάρτητη και καλά) το τι θα μου πουν όλοι. Που η φάση πήγαινε κάπως έτσι … «Τι??? Γιατί να φύγεις καλέ από την τράπεζα? Δεν σε γεμίζει το αντικείμενο? Δεν προλαβαίνεις να βλέπεις αρκετά τα παιδιά σου? Πλάκα κάνεις Φαίδρα, κοίτα γύρω σου τι γίνεται!!! Ανεργία σε νέους και ικανούς ανθρώπους για 1,5-2 χρόνια και μετά δουλειά με τα απολύτως βασικά. Εσύ που έχεις και παροχές, και σταθερή δουλειά, και καλό μισθό και τα πετάς? Παρακινδυνευμένη απόφαση, ειδικά με 3 παιδιά. Θα πάρεις λεφτά (εθελούσια)? Σιγά, και πόσο καιρό θα σου κρατήσουν? 1 χρόνο? Ενάμιση, μετά? Που θα βρεις δουλειά?». Αχ μπορώ να σου γράψω και πολλά άλλα στο θέμα. Και σου ξαναλέω ότι τα άκουγα με απροσδόκητη προσοχή. Και κάπως έτσι μου πήρε όλα αυτά τα χρόνια η απόφαση.

Πάντως την πήρα. Έκανα ένα πολύ ξέγνοιαστο καλοκαίρι το οποίο κράτησε ως τα βάθη του Σεπτεμβρίου. Έβαλα τον γιο μου τον δεύτερο (ε ναι καλέ τον Παναγιώτη) στο δημοτικό με την ησυχία μου. Έκανα και τους καφέδες, γυμναστήρια, χαλάρωμα για κανένα μήνα ακόμη και μετά … επέλεξα το νέο κλάδο εργασίας μου. Πλέον εργάζομαι στον χώρο της Εκπαίδευσης Ενηλίκων κάνοντας κάτι που με γεμίζει πολύ. Στον ρόλο του Trainer/Facilitator είμαι ο εαυτός μου, μαθαίνω καθημερινά και ταυτόχρονα έχω το αίσθημα ότι δίνοντας στον άλλον να καταλάβει, τον βοηθώ να κάνει τη δουλειά του καλύτερα, γρηγορότερα, ακόμα και να έχει καλύτερη ψυχολογία στο χώρο εργασίας του. Στην εμπειρία μου τόσα χρόνια στις τράπεζες είχα πάντα σαν μέρος του ρόλου μου την εκπαίδευση κι ενώ αρχικά ήταν «το χειρότερό μου» γιατί έχει πολύ το στοιχείο της «έκθεσης» του εαυτού σου, σταδιακά έγινα καλύτερη, κέρδισα αυτοπεποίθηση και το αγάπησα! Επομένως τώρα βασίζομαι σε αυτή μου την εμπειρία για να προχωρήσω σαν επαγγελματίας trainer.

Το πλέον ελεύθερο σχετικά ωράριο μου, μου επιτρέπει να είμαι κοντά στα παιδιά και όχι να έχω 2 ώρες μαζί τους κάθε βράδυ (κάνοντας παράλληλα και κανένα φαγητό / μπάνιο / μπλόγκινγκ). *Να μην παρεξηγηθώ δεν είναι υποχρεωτικό να γυρνάς στο σπίτι σου μετά τις 7 δουλεύοντας σε τράπεζα, απλά εγώ είχα επιλέξει να είμαι σε συγκεκριμένο αντικείμενο που είχε απαιτήσεις. Επίσης μου αρέσει που για επαγγελματικούς λόγους συνέχεια διαβάζω βιβλία για τις πωλήσεις, την ηγεσία, την επιρροή, την παραγωγικότητα κλπ. Είμαι nerd λίγο αλλά αι λοβ λερνινγκ.

Τώρα και μερικά ακόμη νέα … Επειδή αγχώθηκα λίγο το Σεπτέμβριο (που δεν είχα αποφασίσει για δουλειά) ότι θα έχω υπερβολικά ελεύθερο χρόνο, αποφάσισα να γραφτώ σε ένα diploma course για το Coaching. Θα έχεις ακούσει για coaching σίγουρα, αλλά συνοπτικά να σου πω ότι είναι μία τέχνη μέσα από την οποία ο coach σε βοηθά να αναγνωρίσεις και να θέσεις τους στόχους που εσύ έχεις για τη ζωή σου, διευκολύνει την ενίσχυση της απόδοσης στην εργασία, την απόκτηση της εμπειρίας, την αυτόνομη μάθηση και την προσωπική ανάπτυξη σου. (διάβασε εδώ περισσότερα). Αυτό λοιπόν το πρόγραμμα το παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον (είναι Σαββατοκύριακα) και νιώθω ότι μου ταιριάζει πολύ σαν λογική και γιατί όχι σαν επάγγελμα. Πιστεύω επίσης ότι είναι συμβατό με τον ρόλο του trainer οπότε στόχος μου είναι να τα συνδυάζω. Α και φυσικά έμαθα ότι είναι εξαιρετικά χρήσιμο σε περιπτώσεις «στροφής» στα επαγγελματικά που είναι συχνό coaching θέμα (career coaching). Να μη το είχα ψάξει κι εγώ λίγο νωρίτερα! Αυτή την περίοδο ολοκληρώνω την εκπαίδευσή μου στην αίθουσα και ξεκινώ την πρακτική μου άσκηση. Και αυτό λοιπόν καινούριο!

Άλλα? Ε εντάξει να πάμε και στα αναμενόμενα. Στα κιλά!! Μένοντας στο σπίτι θέλω να σου πω ότι αναστέναξε το συρτάρι με τις λιχουδιές των παιδιών αλλά και όχι μόνο. Δεν είχα πια πρόγραμμα συγκεκριμένο οπότε βασικά έτρωγα αρκετά, ότι να ναι και όποτε. Είχα και μία νευρικότητα-άγχος κάτι που όλη την ώρα ήμουν τσίτα. Το αποτέλεσμα είναι να πάρω κάποια (ακόμα) κιλά, όμως τουλάχιστον λίγο γυμναζόμουν! Όμως έπαθα τη μέση μου κάποια στιγμή τον Νοέμβριο αρχές και ενώ συνήλθα μετά από 2 εβδομάδες περίπου μετά δεν ξαναπάτησα γυμναστήριο!!!

Και κάπως έτσι φτάσαμε Ιανουάριο σε συσκευασία γίγας για να ξαναπάω. Μπορώ να πω όμως ότι πλέον έχω καταφέρει να βρω ένα καινούριο ρυθμό καθημερινότητας ο οποίος χωράει όλες μου τις ανάγκες με πιο ισορροπημένο τρόπο. Έχω αποφασίσει ότι χρειάζομαι χρόνο για να ισορροπήσω απόλυτα επαγγελματικά και that’s okay with me καθώς επίσης και ότι το να δίνεις χρόνο γενικά στον εαυτό σου δεν είναι αδυναμία.

Ωχ πολλά σοβαρά σου είπα μαζεμένα, ήθελα πολύ να σου πω για κάτι κραγιόν αλλά βάστα, θα στα πω την επόμενη φορά. Μου φάνηκε πολύ περίεργο να μη σου πω που χάθηκα, και να αρχίσω ξαφνικά με τα κραγιόν.

Εύχησου μου λοιπόν καλό μου νέο ξεκίνημα και εγώ θα σου ευχηθώ να μην συμβιβάζεσαι αλλά να παίρνεις όλα τα δεδομένα και το χρόνο που θέλεις για να οδηγήσεις τη ζωή σου εκεί που νιώθεις πιο καλά και πιο δημιουργικά. Καλή belated χρονιά φίλη μου και φίλε.

wall_street_wolf.jpg

xxx

phaedra loves … change

Τα αγαπημένα μου trends για το Φθινόπωρο 2018

Τα αγαπημένα μου trends για το Φθινόπωρο 2018